|  | André Kuipers | | André Kuipers
Astronaut van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA)
Persoonlijke gegevems
Geboren op 5 oktober 1958 in Amsterdam. Getrouwd, drie dochters en een zoon. Interesses: vliegen, duiken, skiën, trektochten, reizen, geschiedenis. Opleiding
Atheneum-B, behaald op de Van der Waals scholengemeenschap (huidige Amstel Lyceum) in 1977. Hij behaalde zijn artsexamen in 1987 aan de Universiteit van Amsterdam.
Organisaties
Lid van het Nederlands Genootschap voor Luchtvaartgeneeskunde, de Nederlandse Vereniging voor Ruimtevaart, bijzonder hoogleraar Ruimtevaart en Geneeskunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam, ambassadeur voor het Wereldnatuurfonds.
Ervaring
Tussen de co-assistentschappen van zijn medische opleiding door, participeerde André Kuipers in onderzoeken op de evenwichtsafdeling van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam.
In 1987 en 1988, als officier bij de Afdeling Luchtvaart Geneeskunde van de Koninklijke Luchtmacht, deed hij onderzoek naar ongevallen en incidenten met straaljagers als gevolg van ruimtelijke desoriëntatie bij vliegers.
In 1989 en 1990 was André Kuipers werkzaam op de afdeling Onderzoek en Ontwikkeling van het Aeromedisch Instituut te Soesterberg (voormalig Nationaal Lucht- en Ruimtevaart Geneeskundig Centrum (NLRGC) Hij was daar betrokken bij onderzoek naar ruimteziekte, contactlenzen voor vliegers, evenwichtsfunctie, bloeddruk en hersendoorbloeding, zowel in gewichtloze omstandigheden in speciale vliegtuigen als tijdens hoge versnellingen in de centrifuge.
Daarnaast verrichtte hij medische keuringen bij vliegers, hield hij zich bezig met de medische bewaking van jachtvliegers tijdens trainingen in de centrifuge en gaf hij les aan piloten.
Vanaf 1991 houdt André Kuipers zich bezig met de voorbereiding, coördinatie en uitvoering van fysiologische experimenten voor de Europese Ruimtevaart Organisatie (ESA). Hij was Project Scientist voor Anthrorack, een faciliteit voor de bestudering van diverse fysiologische processen, die gebruikt werd tijdens de tweede Duitse Spacelab vlucht in 1993 en voor twee instrumenten voor long- en botonderzoek op de Euromir-95 vlucht, die een halfjaar duurde.
Vervolgens was hij betrokken bij de ontwikkeling van een spierkrachtmeter (TVD), die tijdens de Spacelab vlucht in 1996 werd gebruikt, de ontwikkeling van de Muscle Atrophy Research and Exercise System (MARES), een apparaat voor spieronderzoek in het ruimtestation, en de ontwikkeling van een elektrische spierstimulator (PEMS)voor onderzoek bij astronauten.
In oktober 1998 werd Kuipers geselecteerd als astronaut en in juli 1999 voegde hij zich officieel bij het Europese Astronautenteam, dat als thuisbasis het Europese Astronautencentrum (EAC) in Keulen (D) heeft.
Recente werkzaamheden
Naast de training voor de taken als astronaut, participeren de Europese astronauten ook in de projecten die te maken hebben met de bouw van het Internationale Ruimtestation ISS en het wetenschappelijk onderzoek aan boord.
André Kuipers werd gestationeerd bij het European Space Research and Technology Center (ESTEC) in Noordwijk (NL), waar hij zijn werk voor de Afdeling Microzwaartekracht Onderzoek binnen het Directoraat van Bemande Ruimtevaart en Microzwaartekracht voortzette.
Hij ondersteunde een actief onderzoeksprogramma op het gebied van menselijke fysiologische aanpassing aan gewichtloosheid. Als projectwetenschapper coördineerde hij Europese experimenten op het gebied van longfunctie en bloeddrukregulatie met speciale door ESA ontwikkelde apparatuur, het Advanced Respiratory Monitoring System (ARMS). Deze apparatuur werd gebruikt aan boord van Space Shuttle STS-107.
André Kuipers ondersteunt experimenten tijdens de gewichtsloosheids (parabool) vluchten die ESA twee keer per jaar met een vliegtuig uitvoert en participeert in deze vluchten als onderzoeker, laborant, proefpersoon of begeleidend arts.
In 2002 volgde André Kuipers de basis-astronautentraining van ESA, die wordt gegeven in EAC, Keulen en het Yuri A. Gagarin Kosmonauten Training centrum, beter bekend als Sterrenstad, in de buurt van Moskou. Deze training behelsde lessen op allerlei wetenschappelijk en technisch gebied, lessen over de systemen van het ISS, overlevingstraining in winterse omstandigheden en bij waterlandingen, en training voor het maken van ruimtewandelingen.
Tijdens twee Sojoez-missies naar het internationale ruimtestation ISS met aan boord ESA astronauten (Sojoez 6S en 7S) ondersteunde Kuipers ESA's grondteam in het Russische controlecentrum TSUP als "Crew Interface Coordinator". Voor Sojoez-missie 7S, die plaats vond in oktober 2003, trainde Kuipers als reserve voor zijn collega Pedro Duque.
Sinds zijn ruimtevlucht in 2004 heeft Kuipers verschillende activiteiten ontplooid bij EAC en ESTEC. Hieronder waren ondersteuning bij de ontwikkeling van ESA hardware, bij paraboolvluchten en spin-offs voor de gezondheidszorg. Ook ondersteunde hij de ruimtevluchten van andere ESA-astronauten. Kuipers is gekwalificeerd als Eurocom, de communicatieschakel naar astronauten in de ruimte bij het Columbus Control Centre (COL-CC) in München, Duitsland.
In 2005 werd Kuipers reserve-bemanningslid voor de eerste Canadese langetermijn missie naar het ISS. Hij trainde voor de Amerikaanse en Russische onderdelen van het ruimtestation, voor de besturing van robotarmen en voor ruimtewandelingen.
Ruimtevluchten
In december 2002 werd André Kuipers aangewezen als boordingenieur voor een Sojoez-missie naar het internationale ruimtestation ISS. "Missie DELTA" vond plaats van 19 tot 30 april 2004, en werd mede gefinancierd door de Nederlandse overheid in het kader van een overeenkomst tussen ESA en de Russische federale ruimtevaartorganisatie. De vlucht had drie doelen: het vervangen van het ruimteschip Sojoez dat zes maanden dienst doet als reddingsboot voor de vaste bemanning, het verwisselen van die vaste bemanning, en het uitvoeren van een pakket wetenschappelijke, technologische en educatieve experimenten.
Huidige werkzaamheden
Kuipers traint momenteel als reserve voor ESA-astronaut Frank De Winne, die zich opmaakt voor de tweede langdurige missie aan boord van het internationale ruimtestation. Hij krijgt een opleiding voor operator of specialist voor het Russische, Amerikaanse en Japanse deel van het ISS, voor de Columbus module inclusief de wetenschappelijke apparatuur en voor het bevoorradingsschip ATV. Last update: 28 juli 2008 |